pozwala przejść do poprzeniej strony                                                                                      
  1.     O Veni•Vidi
  2. Narząd wzroku
  3. Usługi
  4. Dla rodziców
  5. Dla dorosłych
  6. Niewidomości
  7. Artykuły
  8. Kontakt


Orientacja przestrzenna to zdawanie sobie sprawy z tego, gdzie i w jakim punkcie terenu się jest, gdzie jest która strona świata.
To również kontrolowanie położenia ciała w stosunku do otoczenia – a więc do znajdujących się tam rzeczy i osób, zdawanie sobie sprawy z rozmiarów i kształtów otaczającej przestrzeni oraz wielkości i kształtów, rozmieszczenia wypełniających ją przedmiotów. Orientacja wymaga od niewidomego, aby w każdej sytuacji zdawał sobie sprawę gdzie się znajduje , co robi i dokąd idzie.
Orientacja przestrzenna to także ustalenie za pomocą zmysłów własnego położenia względem otoczenia. Wykorzystywane są tu takie zmysły jak : słuch, dotyk, równowaga, węch. Samodzielne poruszanie się niewidomego wymaga koordynacji wyobraźni przestrzennej i znajomości drogi, która jest do pokonania.
Tak pojęta orientacja przestrzenna odnosi się do niewidomych, u których zmysły dotyku, słuchu, powonienia, równowagi zastępują analizator wzrokowy.

Samodzielne poruszanie się w przestrzeni bez pomocy wzroku uwarunkowane jest dwoma czynnikami: orientacją przestrzenną i lokomocją

Lokomocją natomiast określamy przemieszczanie się jednostki z miejsca na miejsce. Uzależniona ona jest od poziomu rozwoju cech motorycznych ( zręczności, siły, wytrzymałości, koordynacji, równowagi), a także od takich umiejętności jak prawidłowy chód, bieg , postawa, utrzymanie obranego kierunku marszu, wykonywanie dokładnych zwrotów.

Zajęcia z orientacji przestrzennej ma ją wiele walorów:


● Dają możliwość samodzielnego kontaktu ze spotkanymi przedmiotami, zjawiskami, co prowadzi do stworzenia adekwatnego obrazu. Pozwalają na precyzowanie pojęć, które do tej pory mogły być niejasne.
• Podnoszą pewność siebie, ocenę własnej wartości, kształtują odpowiedzialność, dojrzałość, wiarę we własne możliwości, chęć pokonywania przeszkód
• Wpływają na lepszy rozwój fizyczny: postawę, ogólny wygląd, chód, wytrzymałość fizyczną.
• Zwiększają szansę znalezienia odpowiedniej pracy, dzięki czemu człowiek niewidomy czy słabo widzący staje się niezależny od drugiej osoby.
• Daje poczucie bezpieczeństwa, a także możliwości samodzielnego poruszania się przy użyciu długiej laski.

W przypadku niewidomych i słabowidzących stosuje się inne metody nauczania orientacji przestrzennej i odmienny program.


Partnerzy:
Tekst alternatywny Tekst alternatywny Tekst alternatywny  
Copyright © 2015 Veni●Vidi TERAPIA I REHABILITACJA WZROKU. Wszelkie prawa zastrzeżone. │ Polityka prywatności